حاج مشرفی تا غروب توی آژانس ماند موقع اذان مغرب از همکارش خداحافظی کرد ورفت .این بار به خانه ای در یک جای دیگر شهر رفت وباز زنی دیگر وتکرار همان اتفاق ..خوردن شام وخوشگذرانی بازنی که شوهرش شب کار بود ودر منزل نبود ..حاجی بطری عرق را از دست زن گرفت ودر لیوانی برای خودش ریخت وسر کشید .ساعت 12 شب شد که

تقریبا شیش ساله بودم ، مدرسه نمی رفتم با دوستم هر روز توی کوچه مان بازی می کردیم وقتی هم بعد از بازی به خانه می رفتیم حسابی خاک وخلی وکثیف بودیم .همسایه ای داشتیم که یک درخت سیب توی حیاطشان داشتند، سیبها ی سبز هر وقت نگاهشان می کردم از آن بالا انگار به من چشمک می زدند خیلی دلم می خواست از آن سیبها ب

کوه از بالا نشینی رتبه ای پیدا نکرد ...

جاده از افتادگی از کوه بالا می رود .

♥♥♥

مادر ... گلی زیباست

غنچه ای شکفته از گل محمدی

گلی خوشبو و صورتی

مادر عطر گل نرگس

ریشه اش زمینی

و عشقش آسمانی

روحش نرم و لطیف

جسمش استوار و ظریف

چون چشمه ها زلال

چون دریاها وسیع

چون آفتاب گرمابخش

همچون پروانه های رنگیست!

اگر نباشد ، موجب دلتنگیست!

دوستت دارم مادر

تو که برایم نفسی

و با عشق مرا پروراندی

دوستت دارم مادر

تو که از معماهای بهشتی

و همچون هوای اردیبهشتی

دوستت دارم مادر

دلم یه ساز دهنی میخواد من نواختن بلد نیستم اما دلم یه ساز دهنی میخوادآدمهای اطرافم پراز حیله ونیرنگن من ازشون خسته م دلم یه ساز دهنی میخواد برم توی پارک کنار دوستم کنار کلبه ی بنفش زیر سایه ی سپیدارها بنوازم من نواختن بلد نیستم اما مهم نیست دلم آرامش میخواد دلم یک اتاق پر از سکوت میخواد من با

بعد از دو روز خبر تلویزیون خریدن حاجی همه جا پیچید .شبها اهالی محله ی حاجی همراه خانواده می آمدن برای تماشای تلویزیون .مردها وزنها با همدیگر صحبت می کردند بچه ها شلوغ کاری می کردند وحاجی از این وضعیت ناراحت بود .چندین شب گذشت اما باز مهمانان ناخوانده می آمدند و حاجی که عادت داشت شبها زود بخوابد بعد

داشتم از پنجره اتاقم بیرون رو نگاه می کردم که چشمم افتاد به اون دوتا ...بیشعورها ...اصلا روم نمیشه بگم، بعضی وقتا هم تو کوچه میبینمشون خجالت که نمیکشن هر کاری دوس دارن تو خیابون انجام میدن. .یه رو زکه از تو کوچه رد می شدم دیدمشون آروم از کنارشون رد شدم البته یکییشون زیر چشمی نگام می کرد، می خواستم

1000تومن

گاهی 1000تومن هم گیر نمیاد، برای بچه ای که دلش یه

بادکنک می خواد ...وفقط باید نگاه کنه به دست مرد بادکنک فروش ..

خدا به بعضی آدما اونقد میده که نمیتونن چه جوری خرج کنن از همه چی

خدا به بعضی آدما اونقد نمیده که به خاطر فقر باید همه کار کنن از هر نوع کاری .

پ.ن: کاش اون روز تموم اون بادکنک ها رو واسه اون بچه می خریدم اما کیف پولم باهام نبود مثل تو فیلما که همیشه پلیسها آخر قصه می رسن .منم الان دچار عذاب

وجدان شدم .